جستجوی پیشرفته   جستجوی وب
منو اصلی
صفحه اصلی > مركز اطلاع رساني دارو و سموم > خبرنامه > 7 
7

خبرنامه 7:آشنایی با داروهای جدید مورد استفاده در درمان دیابت نوع 2:

Empagliflozin(امپاگلیفلوزین)

 

مقدمه

دردرمان دیابت نوع 2،علاوه بر استفاده از انسولین و دیگر داروهایی که ترشح انسولین را افزایش می­دهند،دسته داروهای دیگر همچون داروهای افزایش دهنده حساسیت به انسولین،داروهای کند کننده جذب کربوهیدرات­ها از دستگاه گوارش و داروهای افزایش دهنده دفع ادراری گلوکز نیز استفاده می­شود.

امپاگلیفلوزین جز داروهایی است که از طریق مهار کوترانسپورتر سدیم و گلوکز( SGLT2) از طریق افزایش دفع ادراری گلوکز،باعث کاهش سطح پلاسمایی گلوکز در بیماران مبتلا به دیابت می­شود.

مکانیسم عمل:

SGLT2 ترانسپورتری است که در توبول­های پروگزیمال کلیه وجود داشته و مسئول بازجذب 90% از بار گلوکز فیلتر شده در توبولهای کلیه می­باشد. بنابراین داروهای مهارکننده­ی SGLT2 همچون امپاگلیفلوزین می­توانند باعث افزایش دفع ادراری گلوکز و کاهش سطح پلاسمایی گلوکز در بیماران دیابت نوع 2 شوند.البته با توجه به اینکه میزان بار گلوکز فیلتر شده در توبولهای کلیوی محدود می­باشد لذا اثربخشی این دسته داروها در کاهش سطح گلوکز پلاسمایی و به تبع آن هموگلوبین A1C محدود می­باشد.اثر کاهندگی قندخون این داروها غیروابسته به انسولین می­باشد.این داروها معمولا به صورت مونوتراپی، در غیاب دیگر داروهای مورد استفاده در دیابت نوع2، باعث هایپوگلایسمی نمی­شود.علاوه بر کاهش قندخون پلاسمایی، داروهای مهارکننده­ی SGLT2 همچون امپاگلیفلوزین فشارخون و اشتها را نیز کاهش می­دهند.

چه بیمارانی کاندید درمان با این دارو هستند؟

امپاگلیفلوزین و دیگر داروهای این دسته معمولا به عنوان درمان اولیه در بیماران دیابت نوع 2 استفاده نمی­شوند.با اینکه رژیم غذایی،کاهش وزن و متفورمین خط اول درمان در بیماران با دیابت نوع 2 میباشد،اما باتوجه به اینکه دیابت نوع2 یک بیماری پیشرونده می­باشد، معمولا نیاز به اضافه کردن درمانهای دارویی دیگر برای کنترل قندخون پلاسما می باشد.باتوجه به اینکه اثربخشی داروهای مهارکننده SGLT2 محدود بوده و نیز هنوز اطلاعات و شواهد کافی درمورد بی­ضرر بودن آنها در مصرف طولانی مدت وجود ندارد و همچنین باتوجه به هزینه این داروها، معمولا تنها در موارد زیر به عنوان درمان کمکی در کنترل قندخون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 استفاده می­شود:

1-بیماران با سابقه بیماری­های قلبی-عروقی(CVD) که قندخون هدف درمان،با متفورمین،رژیم غذایی و کاهش وزن حاصل نمی­شود. طبق شواهد موجود، بنظر می­رسداین داروها باعث کاهش مرگ و میر در بیماران دیابتی با سابقه بیماری­های قلبی-عروقی می­شوند.

2-بیماران با نارسایی قلبی که قندخون هدف درمان،با استفاده از متفورمین،رژیم غذایی و کاهش وزن حاصل نمی­شود.

3-بیماران دارای نفروپاتی دیابتی.طبق شواهد موجود این داروها باعث جلوگیری از پیشرفت نفروپاتی دیابتی می­شوند.

4-به عنوان داروی دوم و سوم در ترکیب با متفورمین و سولفونیل اوره ها در مواردی که بیمار تمایل به استفاده از انسولین نداشته باشد و درمصرف آگونیستهای GLP-1  و DPP-1 I نیز منع مصرف داشته باشد.

موارد منع مصرف:

1-درمان دیابت نوع1

2-درمان بیمار دیابتی نوع 2 با GFRکمتر از ml/min45

3-بیماران دیابتی نوع2 مستعد کتواسیدوزیس

4-در افراد با نارسایی کلیه باید با احتیاط مصرف شود چراکه به علت افزایش دفع ادراری گلوکز بدنبال مصرف این دارو، بیمار ممکن است در ریسک دهیدریشن قرار گیرد.

5-در بیمارانمبتلا استئوپورز و ریسک بالای شکستگی استخوان با احتیاط مصرف شود چرا که این داروها می­توانند باعث کاهش توده اسستخوان شوند.

دوز امپاگلیفلوزین:

-مصرف این دارو، بصورت روزی یکبار،صبح ها همراه یا بدون غذا می­باشد.

-دوز شروع مصرف 10میلی گرمروزانه است که تا25 میلی گرم روزانه درصورت نیاز افزایش می­یابد.

دوز امپاگلیفلوزین در نارسایی کلیوی و کبدی:

- در eGFR ≥45 mL/minute/1.73 m2 نیاز به تعدیل دوز ندارد.

- در <45 mL/minute/1.73 m2eGFR نباید دارو استفاده شود.

- در نارسایی کبدی نیاز به کاهش دوز ندارد.

عوارض جانبی:

1-افزایش ریسک بیماری های عفونی دستگاه ادراری-تناسلی،واژنیت کاندیدایی،عفونتهای دستگاه ادراری(UTI) شامل پیلونفریت و عفونت در ناحیه پرینه

2-مواردی از کنسر مثانه در بیماران مصرف کننده این داروها گزارش شده است.

3-ایجاد دیورزاسموتیک، دهیدریشن و هایپوتنشن خصوصا در بیماران سالمند و تحت درمان با ACEIها و دیورتیک­ها

4-ایجاد نارسایی حاد کلیوی

5-ریسک استئوپورز و شکستگی استخوان:علاوه بر کاهش توده استخوان بدلیل عارضه هایپوتنشن بیمار در ریسک افتادن وشکستگی قرار دارد.

6-ریسک کتواسیدوز دیابتی

7-ریسک آمپوتاسیون:برخی گزارشات حاکی از افزایش آمپوتاسیون اندام تحتانی در بیماران مصرف کننده این داروها است اما هنوز این ریسک تایید نشده است.مصرف این دارو در بیماران با نوروپاتی،دفورمیتی پا،بیماری های عروق محیطی،سابقه قبلی زخم و عفونت در پا خودداری شود.همچنین بیماران مصرف کننده این داروها بصورت مرتب از لحاظ وجود زخم در پا بررسی شوند.

اشکال دارویی:

قرص های 10 و 25 میلی گرم با نام تجاری GLORIPA و جاردیپا.امپاگلیفلوزین در ترکیب با لیناگلیپتین نیز در بازار دارویی وجود دارد.

آدرس


آدرس: همدان، بلوار شهید فهمیده، مرکز آموزشی درمانی فوق تخصصی قلب و عروق فرشچیان

تلفن: 49- 38381740 - 081               نمابر: 38381686                ایمیل:hcvc@umsha.ac.ir

کدپستی : 6517839131

شعار سال 1399: « جهش تولید »

تمامی حقوق سایت متعلق به مرکز آموزشی درمانی فوق تخصصی قلب و عروق فرشچیان می باشد.