در سپیده‌دم سوم آذر، وقتی برگ‌های زرین از شاخسار می‌ریزند و باد، نفس‌های سرد زمستان را پیش می‌کشد، هستند کسانی که آنقدر از گرمای حضور خود به دیگران می بخشند که حتی بیماری هم توان خاموش کردن آن را ندارد.
مسؤول بخش آی‌سی‌یو دو بیمارستان قلب و عروق فرشچیان، مشتی است نمونه‌ی خروار… چراغی که در حتی در طوفانی ترین روزهای خود نیز روشنایی می‌بخشد. این بانو درحالی که دستانش سنگینی سرم و آنتی‌بیوتیک را هنوز بر خود احساس می‌کنند، با قلبی که بی‌وقفه برای بخش و بیمارانش می‌تپد، بر پا ایستاده است. نه بر تخت استراحت، که در کنار تیمش، همانانی که به حضور آرامش‌بخشش در بخش،عادت کرده‌اند.
به گفته همکارانش،سفر درمانی او از کلینیک افق آغاز و در بیمارستان بعثت ادامه یافت اما پس از ترخیص از بعثت بلافاصله در بخشی که خودش مسوول آن بود ( آی‌سی‌یو دو بیمارستان قلب فرشچیان) بستری گردید. اما انگار او آمده تا ثابت کند در مسیر درمان می‌توان هم درمانگر بود و هم مراقب، حتی وقتی خود، نیازمند مراقبتی و نیازمند درمان. برای او بیماری تنها وقفه‌ای کوچک در مسیر مسوولیت است، نه پایانی برای ایفای نقش. ترجیح می‌دهد سرم را نه بر تخت، که بر رخت‌آویز اتاقش بیاویزد، و با دستی که در پیوند با لوله‌های درمان اوست، به کارش ادامه دهد.

خانم علیزاده عزیز❤️❤️❤️

امروز تعهد در برابر تو و امثال تو و تمامی متعهدین به خدمت ، که ایثار را نه در واژه، که با رفتار خود هجی می‌کنید سر تعظیم فرود آورده است. امثال شما بارها و بارها ثابت کرده‌اید که انسان می‌تواند چنان بزرگ شود که حتی تخت بیمارستان نیز نتواند او را از عشق به کار و خدمت جدا سازد.

قدردانِ ایثارِ تو هستیم و برایت سلامتیِ پایدار از خالق مهربانی ها آرزومندیم.

اضافه می دارد فرزانه علیزاده سرپرستار بخش آی سی یو دو بیمارستان قلب فرشچیان، به دلیل پونکسیون مایع مفصلی، مدتی بستری  و تحت درمان قرار گرفت. متن فوق چند سطری است در وصف فداکاری و ایثار کادر  پر تلاش درمان ، که تحت هر شرایطی از انجام وظیفه و خدمت به همنوع غافل نبوده و نیستند.